Saudos, Lucía!

Comprendo o desconcerto.Nunca sei que responder cando me preguntan que tipo de música fai Murmel.Para min son moi importantes as palabras, e dóeme ver escrito en varios textos que se referiran ao meu traballo como “performance” despois de dous anos de traballo compoñendo,arranxando e tentando levar a cabo un soño que levaba moitos anos na miña cabeza.Quizáis ésta é tan caótica que resulta incomprensible.Pero é música.
Para este festival recortamos todos os textos de unión entre unha canción e outra pola limitación de tempo.Quizáis eso fixo que se comprendera peor…
Desculpas aceptadas e de novo grazas por escoitarnos.

Lucía Vázquez

Non dubido de vos chegasen halagos en público e en privado. Eu mesmo aplaudin cada unha das cancións como o que máis e divertinme coa vosa ironía (especialmente no tema dos autómatas) pero quizais polo feito de que non vos coñecía, deixoume descolocado de primeiras.

Penso que hai pouco de ofensivo nas liñas que vos dedico (ainda que sí críticas, pero como todo o texto, positiva ou negativamente), pero se a percepción é esa, as máis sinceras disculpas.

O concerto de Murmel en ningún caso foi unha performance, como xa teño visto escrito por aí. Foi un CONCERTO, cunha pequena posta en escena. Acepto perfectamente que poda non gustar- malia que recibín moitos halagos tamén en privado- pero o que non vou aceptar como compositora e como cantante lírica profesional é que digas que non é música. É música con moitas horas de traballo detrás.Seguramente con cousas que mellorar, pero MÚSICA.
Ah, e non somos meigas, senon bruxas.Son palabras MOI diferentes.
Grazas por escoitarnos e, por favor, as críticas fáganse sempre con respeto.

Lucía Vázquez